W miazdze wyróżnia się warstwę wewnętrzną, bogatokomórkową, i zewnętrzną, skąpokomórkową (tzw. warstwę Weila lub pas Weila). W warstwie Weila mają początek naczynia chłonne, które opuszczają ząb przez otwór wierzchołkowy i deltę korzeniową. W miazdze występują sploty naczyniowe i nerwowe (np. splot Raschkowa). Niektórzy wliczają do miazgi (jako dwie najbardziej zewnętrzne warstwy) warstwę odontoblastów oraz tzw. prazębinę (tworzącą się zębinę, dopiero co wytworzoną przez odontoblasty).
Leczenie kanałowe, leczenie endodontyczne, żargonowo endodoncja ? metoda leczenia nieodwracalnych zapaleń miazgi zęba. Polega na usunięciu (w znieczuleniu) chorobowo zmienionej miazgi z komory i kanałów zęba, zdezynfekowaniu ich i wypełnieniu odpowiednim materiałem, najczęściej gutaperką. Całe leczenie powinno odbywać się pod kontrolą radiologiczną, a w niektórych przypadkach w powiększeniu (pod mikroskopem operacyjnym).
Wkład koronowo-korzeniowy ? rodzaj uzupełnienia protetycznego wzmacniający korzeń zęba oraz odbudowujący utraconą koronę zęba. Występuje najczęściej w postaci metalowego sztyftu umieszczonego w korzeniu zęba, na który następnie zakładana jest korona protetyczna.
Zbudowany jest z:
części korzeniowej ? umieszczanej w kanale korzenia
części koronowej ? wystającej ponad nią, na której umieszczona będzie korona.
Wkład koronowo-korzeniowy może być wykonany ze stopów stali, złota, włókna szklanego, bądź tlenku cyrkonu.
Możliwość zastosowania wkładu koronowo-korzeniowego jest często jedynym wyjściem pozwalającym na odbudowę bardzo zniszczonej, bądź złamanej korony zęba. Stan korzenia nie zawsze jednak na to pozwala, dlatego stomatolog za każdym razem wykonuje zdjęcie rentgenowskie i na jego podstawie kwalifikuje korzeń do odbudowy protetycznej. Korzeń powinien mieć odpowiednią długość oraz być prawidłowo przeleczony kanałowo.
Zacementowany wkład służy następnie jako filar do umieszczenia korony protetycznej, bądź mostu.
